نمونه یک انسان خودساخته
بوده است.بی آنکه نام ازاوبیاورداوصاف وویژگی های اورابرمی شماردومی فرماید:
آنجه اورادرچشم ونگاه من عهظیم وبزرگ کرده است این است که دنیادرنظرش بسیارحقیروکوچک بود.
کسی که تااین حددردل مولا جاداشته است بی شک برای رهجویان خودسازی می تواندالگوباشدبه ویژه
که امام جزئیات خوبی ازصفات وحالات اورابرمی شمارددراینجافشرده ای ازترجمه آن سخن رامی آوریم:
اوازسلطه واسارت شکمش خارج بود.
آنچه رانداشت هوس نمی کردودراستفاده ازآنچه داشت زیاده روی نمی کرد.بیشترروزگارش راساکت بود.
وقتی شخن می گفت برصاحبان سخن چیره بودوتشنگی حقجویان رافرومی نشاند.
به ظاهرضعیف وناتوان می نموداماهنگام تلاش وجدیت شیری خشمگین بود.
برکاری که می توانست برای دیگری عذری بیابدملامت نمی کردتاآنکه عذراورابشنود.
ازهیچ دردی شکوه وناله نمی کردمگرهنگامی که بهبودیابد.
به آنچه می گفت عمل می کردوآنچه خودعمل نمی کردبه دیگری هم نمی گفت.
اگربرکلام مغلوب می شددرسکوت کسی براوغالب نمی گشت.
برای شنیدن حریص تربودتاگفتن.
وقتی دوکارپیش می آمدآنچه رامخالف «هوای نفس»بودبرمی گزید.
اینها صفاتی است که علی(ع)برای اوبرمی شماردسپس می افزاید:
برشمابادداشتن چنین اوصاف.همراه این صفت هاباشیدوبرای داشتن آنها باهم به رقابت ومسابقه
بپردازید.اگرهم همه آن هارانمی توانیدداشته باشیدبدانیدکه برگرفتن انک بهترازواگذاشتن بسیاراست.
به تعبیردیگر:
آب دریارااگرنتوان کشید هم به قدرتشنگی بایدچشید
چه کسی گفته یاهمه یاهیچ؟هرمقدارازاین ارزش های اخلاقی رابتوانیم کسب کنیم خوب است.
آنچه امام پیش روی ماقرارداردفهرستی ازفضایل وآینه ای ازکمالات خودساختگان است.
مهم نیست که آن«برادردینی»که بوده است که علی()ع)به دوستی اومی بالدبلکه مهم«چگونه
بدن»است که دراین اوصاف آمده است.
اینک این گوی واین میدان!
منبع:خودسازی برگرفته ازنهج البلاغه
الهی!